Op weg naar Rio 2016

JEROEN MOOREN

 
Jeroen Mooren foto door Rob Acket

Plaats op geschoonde Olympic Qualifiers List 

website: http://www.judobase.org

Wedstrijdkalender

  1. -6 augustus 2016, OS Rio BRA

BLOG

TWEET

13


30 juni 2017

Een nieuwe fase

Het is al bijna een jaar geleden dat ik op de Olympische Spelen in Rio op de mat stond. In mijn eerste ronde heb ik goed tegenstand geleverd aan de latere kampioen Mudranov. Helaas was het niet genoeg. Inmiddels heb ik een punt achter mijn wedstrijdcarrière gezet. Hoewel het niet het uitroepteken is geworden waarvan ik had gedroomd, kijk ik toch met plezier en trots terug op mijn loopbaan als topjudoka.

Ik heb veel hoogtepunten meegemaakt in de vorm van EK-medailles (2x derde bij de senioren), vele NK-titels en medailles op Grand Prix’s en Grand Slams. Dieptepunten waren er ook, waarbij naast verloren wedstrijden met name de blessures erg vervelend konden zijn. Ik heb me altijd voor 100% ingezet om de best mogelijke prestaties te leveren. Ondanks het feit dat ik veel voor mijn sport heb moeten laten in mijn sociale leven en langer dan gebruikelijk over mijn studie geneeskunde heb gedaan, zou ik de ervaringen die ik heb opgedaan niet willen missen. Ik zou het zo weer over doen.

Na de Spelen is er een nieuwe fase aangebroken in mijn leven. Ik ben op dit moment werkzaam als arts-assistent Spoedeisende Hulp en Intensive Care in ziekenhuis Bernhoven. Een erg leuke en leerzame baan, waarin geen dag hetzelfde is. Hierna wil ik me gaan specialiseren als sportarts en mijn passie voor de sport combineren met mijn kennis en kunde als arts. Van het bekende zwarte gat is bij mij dus geen sprake.

Ik wil iedereen bedanken die mij heeft geholpen tijdens mijn lange sportloopbaan. Mijn coach Gerrie Theunissen die zoveel uren belangeloos in mijn training en begeleiding heeft gestoken. Mijn maatjes bij de club die altijd met me meeleefden en bereid waren hun vrije tijd voor me op te offeren als dat gevraagd werd. De judoka’s van het Nederlands team met wie ik zoveel tijd op buitenlandse tatami's heb doorgebracht, hotelkamers heb gedeeld, maar na de wedstijden soms ook het nachtleven van die steden heb verkend. Maarten Arens, die bijna mijn gehele carrière mijn bondscoach is geweest en met wie ik voor iedere wedstrijd het strijdplan besprak. Jeffrey Meeuwsen als krachttrainer. Arnold Brons en de fysiotherapeuten van de Judo Bond en fysiotherapie Bottendaal. En zo kan ik nog lang doorgaan. Topsporter ben je niet alleen, je doet het samen.

Maar de basis van alles was mijn thuissituatie. Pa en ma en mijn broer Pepijn. En vooral Miriam, die nu in verwachting is van onze dochter. Dat is pas echt het begin van een nieuwe fase.

[lees ook het interview van De Gelderlander van 30 juni: ‘Zeker drie maanden nodig om de emoties te verwerken’]


1 juni 2014

Goud European Open Madrid

Eindelijk was het weer zover: het Wilhelmus werd voor mij gespeeld. Mijn eerste grote overwinning sinds 2009, zo las ik in de media. Ik had er niet bij stil gestaan dat het al zo lang geleden was, omdat ik in de tussentijd wel degelijk internationale successen heb behaald. Maar dus geen eerste plaats en dat voelt toch wel erg lekker.


Na de Spelen in Londen heb ik besloten nog vier jaar door te gaan, om in Rio de Janeiro wel het beste uit de mezelf te halen op de Olympische Spelen. Dit toernooi in Madrid was het eerste dat meetelde voor de Olympische kwalificatie. Er zullen de komende twee jaar nog veel toernooien volgen. De vijf beste resultaten per jaar tellen mee. Deze gouden plak is een heel goede start, die me veel vertrouwen geeft.


Coschappen

Dit jaar ben ik nog erg druk met mijn studie geneeskunde. Ik loop op het moment coschappen bij de huisarts. Vier dagen per week zie ik patiënten tijdens het spreekuur en de visites. Een erg leuk coschap, maar soms ook wel vermoeiend. Ik train ook nog elke dag. Hierna volgen nog de coschappen sportgeneeskunde en orthopedie. Waarna ik in 2015 nog maar drie maanden keuzecoschappen moet doen, voor ik mezelf eindelijk arts mag noemen. Tegen die tijd heb ik dus nog meer tijd om te strijden voor kwalificatie en me vervolgens optimaal voor te bereiden op de Spelen.


Nu is het tijd om even kort te genieten van dit succes om daarna weer met dit goede gevoel toe te werken naar het volgende toernooi. Over drie weken is de Grand Prix van Budapest, een toernooi waar nog meer punten te verdienen zijn.



In de finale tegen Bulgaar Gerchev: met een beenworp breng ik hem naar de grond. Hier zie je dat ik hem vervolgens op zijn rug duw, om een houdgreep te maken.

Hij spartelde als een vis op het droge en ontsnapte bijna. Toch kreeg ik steeds meer grip op hem en aan het einde van de 20 sec. kon hij geen kant meer uit. Finale beslist binnen 1 minuut.

Photo credits: European Judo Union/Francisco Lozano Martin


24 maart 2014

Braziliaanse zon

We zijn net terug van een trainingsstage in Brazilië. We waren daar met het team van de Judobond. En het was er warm. De temperatuur kwam ruim boven de 30 graden. Dat was afzien tijdens de trainingen. Stevig zweten en liters water drinken tussendoor. Maar wat heeft die zon ons goed gedaan... Na de Hollandse kwakkelwinter eindelijk weer eens in je blote bast in de zon zitten is echt weldadig. En voor je spieren is het ook goed. Wij Nederlanders hebben in de winter bijna allemaal een tekort aan vitamine D. En alleen met zonlicht breng je dat weer op peil. Dat is goed voor je humeur, maar vooral ook voor je spierkracht. Dat lekkere klimaat was al geen straf, maar het is dus ook sportmedisch gezien zeer verantwoord ;)

Gerrie Theunissen, Mark van der Ham, Danny Meeuwsen en Jeroen Mooren in Brazilië


In het zonnetje met trainers Gerrie Theunissen en Mark van der Ham en physiotherapeut, vriend en huisgenoot Danny Meeuwsen.